Na današnji dan, 9. jula 2005, prije 21 godinu, dogodila se jedna od najvećih pobjeda crnogorskog klupskog fudbala u njenoj istoriji.
Naročito Budućnosti, koja je u revanšu 2. kola Intertoto kupa, na krcatom stadionu pod Goricom, bacila na koljena Deportivo La Korunju 2:1. Istorijska posada Brana Milačića, koji je utakmicu vodio s klupskim šalom oko vrata, uprkos nezaboravnom trijumfu nije uspjela da eliminiše sastav sa Riazora zbog poraza 3:0 u prvoj utakmici.
Budućnost, koju je sa kapitenskom trakom predvodio Igor Burzanović, vodila je s nestvarnih 2:0 golovima Radislava Sekulića u 65. i Nikole Vujovića u 87. minutu te stigla na korak od nezapamćenog povratka i produžetaka.
Sekulić je najprije, nakon dodavanja Rista Lakića, pogodio neobranjivo i podigao dodatno temparaturu na stadionu. Potom je rezervista Ivan Bošković sjajno centrirao sa lijeve strane, a Vujović savršenim trzajem glavom pronašao dalji ugao i bacio u trans više od 5.000 navijača na tribinama.
Bila je to mlada, gladna, sportski agresivna i slave željna Budućnost.
Iako je bila gotovo matirana u svojevrsnom šahu, La Korunja je u 90. minutu stigla do spasonosnog gola zahvaljujući iznuđenom penalu Pedra Munitisa, nakon čega je s bijele tačke pogodio Roberto Akunja.
Gol Budućnosti čuvao je Miroslav Vujadinović. Odbranu su činili Risto Lakić, Ivan Čarapić, Goran Perišić i Bracan Popović. Veznim redom su marširali Mirko Raičević, Marko Mugoša i Miloš Lakić, dok je napad krasio pomenuti trio Burzanović – Vujović – Sekulić.
Prethodno su plavo-bijeli u 1. kolu Intertoto kupa preslišali Valetu sa Malte visokom gostujućom pobjedom 0:5, uz het-trik Sekulića i dva gola Vujovića, nakon čega je u revanšu bilo 2:2, uz nova dva gola nezaustavljivog Sekulića.
Na drugoj strani, Super Depor je samo godinu dana ranije, nakon poraza 4:1 na San Siru, uspjela da eliminiše veliki Milan Karla Anćelotija u četvrtfinalu Lige šampiona magičnom pobjedom 4:0 na tlu svoje Galicije.
Ipak, Hoze Molina, Manuel Pablo, Žoan Kapdevilja, kapiten Lionel Skaloni, Viktor Sančez, Ćisko, Munitis i društvo opasno su plesali po ivici ambisa protiv crnogorskog orkestra. Umalo da se baš ekipi Hoakina Kaparoša dogodi identičan scenario koji je ona režirala protiv Rosonera u svom dvorištu.
La Korunja, koja je 2000. prvi i jedini put bila šampion Španije ispred Barselone, Valensije, Reala, nakon slavlja protiv Milana igrala je polufinale Lige šampiona, gdje je u tvrdom dvomeču ispala od Porta ukupnim rezultatom 0:1, golom Derleja iz penala u 60. minutu revanša na Riazoru.
Kasnije je portugalski sastav Žozea Murinja i postao evropski šampion pobjedom nad Monakom 3:0 u finalu odigranom u domu Šalkea – Gelzenkirhenu.
Svejedno, bila je to deveta podgorička julska noć koju ljubitelji fudbala u mediteranskoj ljepotici nikada neće zaboraviti. Naročito svi oni kojima podgorička plavo-bijela kombinacija predstavlja fudbalsku strast.
