Nekada je bio stah i trepet za protivničku odbranu, noćna mora golmana širom Evrope, svojom građom je plašio fudbalere, rešetao mreže, potom se povrijedio i – nestao.
Romelu Lukaku je u Istanbulu doživio stvari koje će ga proganjati do kraja karijere. Ušao je umjesto iscrpljenog Edina Džeka, brojni navijači Intera vjerovali su da upravo Belgijanac može biti X-faktor protiv moćnog Mančester sitija, ali on je zapravo pomogao “građanima” da (ne)zasluženo slave u finalu.
Grlio ga je Simone Inzagi, hrabrio prije ulaska na teren, vjerovao u 30-godišnjeg napadača koji je prvo u 70. minutu zasmetao sopstvenom saigraču Federiku Di Marku da postigne gol. Bukvalno je nekadašnji golgeter Anderlehta, Evertona, Čelsija i Mančester junajteda izblokirao Italijana.
I, dobro, možda i ta situacija ima obrise nesrećnog slučaja, ali se u drugoj istinski izblamirao. Nakon maestralnog skoka Robina Gosensa, Lukaku je sa tri metra, pored cijelog ovkira gola uspio da pogodi dobro postavljenog Edersona. Svi su se sjetili Mundijala u Kataru, tada je momak rodom iz Antverpena bio tragičar reprezentacije Belgije u duelu sa Hrvatskom – promašio je kolosalnu šansu.
Tokom septembra i oktobra, ali i prije te nakon Svjetskog prvenstva Lukaku se mnogo mučio sa povredom butine koja je očgiledno mnogo uticala na njegovo samopouzdanje. Ipak, nakon što je u mečevima sa Napolijem, Romom, Atalantom, Juventusom i Sasuolom tresao mreže Inzagi je vjerovao da mu se gorostasni napadač vratio.
Za mnoge je bilo iznenađenje što je Džeko dobio priliku prije Belgijanca.
Istanbulska noć zauvijek će ga proganjati..
