Španija je moćna, ali se Mesi pita

Španija – Argentina Tip: 2 (uključujući produžetke i penale) 

Kada se na kultnom MetLajf stadionu večeras sudare dva aktuelna kontinentalna šampiona, fudbalski svijet će svjedočiti istorijskom finalu Svjetskog prvenstva. Bukmejkeri i sportska javnost ulogu blagog favorita uoči prvog zvižduka dodjeljuju Španiji, opijeni njihovim impresivnim nizom nepobjedivosti od 37 utakmica i granitnom odbranom. Međutim, ako nas je istorija ove igre nečemu naučila, to je da se šampionski gen i iskustvo velikih finala ne mogu izmjeriti pukim brojkama prije nego što lopta krene sa centra. Aktuelni svjetski prvak Argentina ulazi u ovaj meč sa nekoliko jasnih prednosti koje je čine ozbiljnim kandidatom za podizanje pehara, bilo u regularnom toku, nakon produžetaka ili poslije izvođenja penala. 

Tim koji predvodi Lionel Skaloni ne oslanja se na kontrolu posjeda već posjeduje rijetku osobinu u modernom fudbalu – sposobnost da raste kako utakmica odmiče i ostane smiren kada je pritisak najveći. Podatak da su postigli čak 12 od svojih 19 golova na ovom turniru nakon 75. minuta je odraz nesalomivog duha i nevjerovatne mentalne stabilnosti. Dok bi se druge ekipe uspaničile nakon ranog vođstva protivnika, kao što je to bio slučaj kada je Entoni Gordon pogodio za Englesku u polufinalu, Gaučosi su mirno sačekali kolaps rivala i strpljivo preokrenuli meč. U finalu, gdje nervi često odlučuju pobjednika, ova sposobnost kasnog paljenja i preživljavanja kriznih momenata daje Argentini ogromnu psihološku prednost, naročito ako meč uđe u produžetke. Oni su na ovom prvenstvu pokazali da uvijek pronađu način da riješe utakmicu u svoju korist, što potvrđuje i podatak da su u svakom meču postigli najmanje dva gola 

Španija je s pravom hvaljena zbog posjeda lopte od 63,7 odsto i visoke presing linije u kojoj briljira Rodri, fudbaler Mančester sitija koji je sposoban da podijeli ogroman broj pasova pod pritiskom, dok mladi Pau Kubarsi i Ajmerik Laport drže ekipu visoko na terenu. Ipak, taj stil igre krije i slabosti koje Argentina može i te kako da kazni. Španci, uprkos magiji tinejdžera Lamina Jamala, rijetko razvijaju brze kontranapade nakon osvojene lopte, bilježeći svega 1,9 direktnih napada po meču. Nedostatak izrazite brzine u španskom napadu, izuzev pomenutog Jamala, znači da argentinska odbrana neće biti izložena stalnim trkačkim opasnostima na širokom prostoru.  

U utakmicama ovakvog značaja često presudi jedan igrač, a Argentina ga i dalje ima u dresu sa brojem deset. Lionel Mesi možda provodi veći dio utakmice lagano šetajući terenom, ali to je zapravo dio genijalne obmane za protivničke defanzivce. Sa osam postignutih golova i učešćem u čak 12 od 19 pogodaka svoje selekcije, tridesetdevetogodišnji čarobnjak se aktivira tačno onda kada je to najpotrebnije. Njegovih 10 uspješnih driblinga protiv Engleske pokazuje da i dalje posjeduje moć da jednim potezom razbije svaku odbrambenu strukturu. Zanimljivo je da, iako je Argentina jedna od najnižih ekipa na turniru, postigli su čak četiri gola glavom, od čega tri nakon hirurški preciznih centaršuteva Lionela Mesija. Španska odbrana tek treba da se suoči sa igračem koji može, u stilu svojih ranih dana iz Barselone, da se izvuče na desni bok, kao što je to radio protiv Egipta i Engleske, i jednim pasom ili centaršutom promijeni tok istorije. 

Lionel Skaloni takođe ima luksuz potpuno spremnog rostera od 26 igrača, nakon što su Kristijan Romero i Leandro Paredes prevazišli probleme sa grčevima. To mu omogućava da povuče prave taktičke korekcije u odnosu na polufinale. Nakon skromnog izdanja Đulijana Simeonea, selektor će u startnu postavu vratiti provjerenog Rodriga de Pola. Slično je i na boku gdje se očekuje da Gonzalo Montijel zamijeni Nauela Molinu koji se mučio protiv Spensa i Gordona, čime će se zatvoriti prostor koji bi na drugoj strani mogao da koristi Mark Kukurelja sa svojim utrčavanjima iza leđa odbrane, ili desni bek Pedro Poro koji je bio strijelac protiv Francuske. U napadu će Hulijan Alvares donijeti strahovitu energiju, dok džoker sa klupe Lautaro Martinez, koji je postigao pobjedonosni gol protiv Engleske na asistenciju Lionela Mesija nakon što je ušao kao zamjena, čeka svoju priliku da dokrajči umorne španske defanzivce u finišu meča. Ako dodamo da je u polufinalu strijelac bio i Enco Fernandez, jasno je da Argentina ima pregršt raspoloženih opcija u završnici. 

Na kraju, ako taktička bitka u sredini terena gdje operišu Fabijan Ruiz i Rodri ne donese odluku u regularnom toku ili produžecima, Argentina u eventualnoj penal seriji ima figuru koja pravi ogromnu razliku. Emilijano Martinez već godinama potvrđuje da je jedan od najboljih golmana kada su u pitanju odbrane penala, što Argentini daje značajnu psihološku prednost. 

Španija ima posjed i šablonsku perfekciju, ali Argentina ima raznovrsnost napada, najboljeg kreatora na svijetu, taktičku fleksibilnost i mentalnu čvrstinu da kazni i najmanju grešku. Zbog toga sve navodi na zaključak da će aktuelni šampioni ponovo pronaći put do besmrtnosti i postati tek treća nacija u istoriji koja je odbranila titulu prvaka svijeta.