VREMEPLOV: Jubilej Malage i najvećeg uspjeha našeg vaterpola

Crna Gora danas slavi Dan državnosti, 13. jul, ali i jedan veliki sportski uspjeh… Na današnji dan, prije tačno 15 godina u Malagi vaterpolisti su osvojili prvu zlatnu medalju za crnogorski ekipni sport. Ajkule su se popele na krov Evrope, što je do dan danas najveći uspjeh u istoriji našeg najtrofejnijeg sporta.

Tog 13. jula, 2008. godine, reprezentacija sastavljena od igrača iz samo tri grada savladala je u borbi za trofej Srbiju, nakon produžetaka 6:5.

Crveni su ostvarili podvig kakav nikad do tada, a ni do danas nije viđen u svijetu sporta – krenuli su u kvalifikacioni ciklus od najnižeg stepenika i stigli do trona!

Svi pamte Malagu, ali malo ko pamti kako je sve počelo. Morali su asovi svjetske klase, kakvi su bili Veljko Uskoković, braća Nikola i Mlađan Janović, Boris Zloković, Vladimir Gojković, Predrag Jokić, te nadolazeće snage Aleksandar Ivović, Draško Brguljan i ostali da igraju kvalifikacije za Evropsko prvenstvo B divizije sa liliputancima poput Irske, Švajcarske.

Na Evropskom prvenstvu B divizije u Mančesteru, stigli su crnogorski vaterpolisti do trona pobjedama nad Turskom (16ː5), Maltom (21ː2), Belgijom (28ː6), Makedonijom (19ː7), Bjelorusijom (14ː5 i 26ː1) i u finalu, Francuskom (19ː9).

Vrata Andaluzije izabranici Petra Porobića otvorili su na kvalifikacionom turniru u Dubrovniku, pobjedama nad Velikom Britanijom i Slovenijom identičnim rezultatom (18:3), gdje je doživljen i tijesan poraz od Hrvatske (6:7).

Ajkule na šampionat nisu ispraćene sa velikim očekivajima, pogotovo što je zauzeto “tek” četvrto mjesto u Svjetskoj ligi u Đenovi, gdje je pretrpljen debakl od Srbije (3:13). Iskusni lisac, Porobić, je međutim znao šta radi, odlično je tempirao formu, odlično organizovao pripreme na kojima se ekipa dodatno homogenizovala.

Već na startu šampionata Starog kontinenta, domaći navijači su vidjeli da nismo tamo neki vaterpolo anonimusi već selekcija sastavljena od petorice svjetskih šampiona iz Montreala 2005. (Zloković, Gojković, Jokić, Zdravko Radić i Nikola Janović) i velikih talenata. Španci su na otvaranju “grupe smrti” savladani (8:7), zatim nakon velikog preokreta Grci (11:10).

U meču sa Helenima desio se možda i presudni momenat na šampionatu. Porobić je umjesto Radića među stative poslao do tada osporavanog Miloša Šćepanovića. Šćepanović je bio “iks faktor”, na kraju prigrabio priznanje namijenjeno najboljem golmanu turnira.

Jedini poraz u preliminarnoj rundi, Crnogorci su pretrpjeli od Hrvatske (7:6), ali nije to mnogo omelo Velja i drugove. Upravo je kapiten Uskoković u poslednjim sekundama meča presudio olimpijskim šampionima, Mađarima (10:6). Jedini autsajder u grupi, Slovačka, potopljena je na zatvaranju preliminarne faze (13:4).

Crveni su grupu A završili kao lider i izborili direktan plasman u polufinale.

Mnogi su i tada potcjenjivali Porobićevu četu, smatrali je za poželjnog rivala, prije svega Hrvati, koji su remijem sa pretposlednjom Grčkom na zatvaranju grupe “izabrali” da preko Italije u četvrtfinalu ponovo izađu na megdan “ajkulama”.

Kako su se samo prevarili. Crna Gora se revanširala ekipi vaterpolo doajena Ratka Rudića za poraz u grupi (9:7), uz fenomenalnu partiju i četiri gola Mlađana Janovića i zakazala finale sa Srbijom.

Bio je to duel dojučerašnjih reprezentativnih drugova, aktuelnih šampiona i debitanata na velikim takmičenjima. Srbija je došla u Malagu bez Danila Ikodinovića, koji je pred sam šampionat doživo saobraćajnu nezgodu na motociklu, ali sa moćnom reprezentacijom, sa Šapićem, Savićem, Šefikom na vrhuncu karijere, mladim Prlainovićem… i sa oreolom velikog favorita. Porobić u finalu nije mogao da računa na kapitena Uskokovića, zbog povrede ramena. Ljevorukog bombardera je na pravi način odmijenio Damjan Danilović, čak postigao poslednji gol za “ajkule” u regularnom toku meča. Najbolji svjetski centar u tom momentu, Boris Zloković, takođe je bio povrijeđen pred finale.

Finale pravo iz udžbenika jugoslovenske vaterpolo škole. Tvrdo, sa granitnim odbranama, gledalo se ko će imati jače nerve, na kraju samo 5:5 nakon 32 minuta vaterpola.

Istorijsku titulu Crnoj Gori donio je centar Nikola Vukčević, pogotkom u trećem minutu prvog produžetka – 6:5.

Malaga i 13. jul 2008. ostali su zlatnim slovima upisani u istoriju crnogorskog vaterpola. Uslijedilo je veliko slavlje širom Crne Gore, vaterpolisti su u svim gradovima, od Boke, preko Cetinja pa do Podgorice dočekani kao pravi heroji.

Heroji su zaista bili kapiten Veljko Uskoković, Nikola Janović, Mlađan Janović, Boris Zloković, Aleksandar Ivović, Miloš Šćepanović, Nikola Vukčević, Vladimir Gojković, Milan Tičić, Predrag Jokić, Damjan Danilović, Zdravko Radić, Vjekoslav Pasković i Draško Brguljan.

U stučnom štabu su pored selektora Porobića bili pomoćnici Mirko Blažević i Zoran Ivanovski, doktor Predrag Dabović i fizioterapeut Dejan Mihajlović.