Nakon sušnih decenija rukometni klub Lovćen ponovo je dio grupne faze nekog evropskog takmičenja. I to ne bilo kakvog, već EHF Evropske lige, koja bitiše odmah poslije dominantne Lige šampiona.
>>> Lovćen dobio paklenu grupu u Evropskoj ligi
Grupa E, četiri ekipe, po tri utakmice kod kuće i u gostima, nakon čega dva najbolja sastava prolaze dalje. Lovćen je doslovno i figurativno, iz četvrtog šešira, izvučen posljednji na žrijebu u Beču, čime se i zvanično vratio u evropsku rukometnu porodicu. Doduše, na najmanja moguća vrata, ali povratak je velik i značajan poput mauzoleja iznad prijestonog crnogorskog grada.
>>> Đakonović za LOB SPORT: Najbolja stvar u posljednjih 20 godina, uspjeh koji je simbol upornosti
Kadeten Šafhauzen iz prvog, Elverum iz drugog i Flenzburg iz trećeg bubnja suparnici su državnog prvaka, koji će tako na put u Švajcarsku, Norvešku i Njemačku. Kakvo iskustvo i rukometni izazovi – neprocjenjivi u paklenoj grupi.
ŠAFHAUZEN – GRAD RUKOMETA I SATOVA
Šafhauzen je grad na sjeveru Švajcarske, koji predstavlja “džep” države, jer je okružen sa tri strane granicama Njemačke, od koje je na najbližem mjestu udaljen svega pet kilometara.
Grad, koji broji oko 36.00 stanovnika, preko vijek i po prepoznat je po proizvodnji satova Šafhauzen, po čijem brendu i klub, između ostalog, nosi ime.
Međutim, to je itekako i grad rukometa. Klub je osnovan 1955. godine i drugi je najtrofejniji rukometni kolektiv u državi. Rekorder Grashopers Cirih ima 21 titulu (posljednju osvojenu 1991), a potom sa 13 slijedi upravo Kadeten, koji je posljednje dvije decenije na vječnoj listi pretekao Pfadi Vintertur (10).
Da se radi o dominantnom klubu u domaćim okvirima svjedoči podatak da je suparnik Lovćena u posljednjih 18 godina prepustio tek pet titula svojim rivalima, uz čak 13 primata, od čega je početkom juna vezao drugi pehar, a igrači ga proslavili sa šlemovima na glavama.
Takođe, klub je u sezoni 2016/17 igrao Ligu šampiona, uz ostvarenu samo jednu pobjedu.
Prošle sezone Kadeten je eliminisan u četvrtfinalu Evropske lige i to od kasnijeg osvajača Fuhse Berlina i našeg Miloša Vujovića. Švajcarci su slavili kod kuće 37:33, uz čak 15 golova desnog krila Oin Nora Rikardsona. Međutim, Berlin je uzvratio u revanšu 30:24 i s tijesnih 63:61 prošao dalje.
Šafhauzen igra u svojoj BBC areni, koja ima kapacitet 3.500 mjesta. Izgrađena je za svega godinu dana, od septembra 2010. do istog mjeseca 2011, kada je zvanično o otvorena. U pitanju je projekat trojice arhitekata Edija Splajsa, Ursa Freja i Havijera Horača.
ELVERUM – NORVEŠKI PARTIZANI
Sada idemo sjeverno – u Norvešku. Grad Elverum nalazi se na istoku skandinavske države, drugi je po veličini u okrugu Hedmark i karakteriše ga nadmorska visina od 180 do 220 metara.
Status grada dobio je tek 1996, a prije toga je vjekovima predstavljao naselje vojnog karaktera tokom švedsko-norveškog rata. Takođe, tokom petogodišnje okupacije Trećeg rajha okolina grada bila je poznata po – partizanskim borbama. Grad danas broji do 20.000 stanovnika.
Rukometni klub osnovan je 1946. godine, a od 2012. kreće njegov uspon u Norveškoj. Elverum je osvojio šest titula šampiona, od čega pet od mogućih šest u periodu od 2017. do 2022. Prošle sezone završio je na drugom mjestu iza Kolstada, koji je prvi put u 50-godišnjoj istoriji postao šampion države. Elverum je u međuvremenu pet puta osvajao i norveški Kup.
Takođe, u zlatnom periodu od 2016. do 2021. klub je igrao Ligu šampiona, kao i u posljednjem njenom izdanju. Uprkos nekim dobrim partijama i pobjedama, nikada nije uspio da prođe grupnu fazu elitnog takmičenja. Prošle sezone u eliti Norvežani su ostvarili jedan trijumf i to nad Celjem 31:29.
Elverum igra u Terningen areni, kapaciteta 2.500 mjesta. Izgrađena je u periodu od januara 2010. do istog mjeseca 2011. godine. Sadrži sportsku, gimnastičarsku, koncertnu dvoranu, biblioteku… Iza projekta stoji arhitekta Tomas Bjorn Maršal.
FLENZBURG – NJEMAČKI I EVROPSKI ŠAMPION
Od Švajcarske, preko Norveške, spuštamo se malčice do Njemačke, ali ne previše, odnosno do njenog sjevera. Grad Flenzburg dio je savezne države Šlezvig-Holštajn. Nakon Kila i Libeka, takođe rukometnih centara, Flenzburg je najveći grad okruga, a najveći u Šlezvigu, i nalazi se pored granice sa – Danskom.
Grad ima preko 90.000 stanovnika i definitivno je najveći u konkurenciji Šafhauzena, Elveruma i Cetinja. Klub igra u Flens areni, koja prima 6.500 gledalaca.
Istovremeno i dijametralno suprotno – Flenzburg je najmlađi klub u grupi, jer je osnovan 1990. godine. Nastao je fuzijom dotadašnjeg TSB Flenzburga i Handevita, kako mu danas i ime kaže. Klub je tri puta bio šampion najjače rukometne lige na svijetu – Bundeslige (2004, 2018. i 2019), a čak 14 puta bio je vicešampion, uz četiri osvojena Kupa Njemačke, po dva Superkupa i Kupa pobjednika kupova te jedan EHF kup 1997. godine.
Međutim, ono što Flenzburg posebno izdvaja jeste nezaboravna sezona 2013/14. Tada je prvi i jedini put do sada bio – šampion Evrope.
Kao drugi klub države, iza neprikosnovenog Kila, ekipa Flenzburga završila je grupnu fazu iza prvoplasiranog Hamburga. Potom je u osmini finala eliminisala slovenačko Celje s ukupnih 55:53 u nevjerovatne dvije utakmice. Bila je to osveta za izgubljeno finale Lige šampiona 2003. godine.
U četvrtfinalu je protivnik bio Vardar. Nakon domaće pobjede 24:22, makedonski klub uzvratio je u paklenoj atmosferi u sportskom centru Boris Trajkovski – 27:25. Iako je dramatični dvomeč završen s ukupnih 49:49, njemački sastav prošao je u polufinale, kroz iglene uši, zbog više postignutih golova u gostima na krilima najboljeg igrača, danskog lijevog krila Andersa Egerta, koji je u foto-finišu realizovao sedmerac za 25. gol vrijedan prolaza.
Uslijedio je fajnal-for u Kelnu, gdje je Flenzburg u polufinalu čekala moćna Barselona Nikole Karabatića, Kirila Lazarova, Sjargeja Rutenke i zvjezdane posade. Katalonci su na manje od osam minuta do kraja imali +6 (32:26). Međutim, do kraja više nisu postigli nijedan gol, a primili su ih – šest. U posljednjem minutu Barsa je vodila dva razlike. A onda je najprije Olger Glandorf od prečke smanjio na -1, a potom je isti igrač, sa zvukom sirene, u letu pogodio za 32:32 i donio čudesne produžetke.
Zanimljivo, Glandorf je danas predsjednik kluba.
Nakon dva dodatka, pred 20.000 ljudi, bilo je 36:36, a posljednji šut Karabatića odbranio je golman Soren Rasmusen i praktično se zagrijao za – sedmerce. Tamo je danski junak skinuo udarac upravo jednom od najvećih rukometaša svih vremena i odveo Flenzburg u veliko finale nakon filmskih scena.
U finalu, igranom u Lankses areni, preko puta stajao je Kil (u polufinalu arhivirao mađarski Vesprem), apsolutni vladar Evrope tih godina i dužnik iz finala 2007, kada je slavio u dva meča s ukupnih 57:55. Dakle, bilo je to treće finale za Flenzburg i prilika za konačnu treću sreću.
Krenulo je košmarno. U prvom poluvremenu Aron Palmarson i crno-bijeli tim letjeli su terenom, vodili i šest razlike te se činilo da će to biti šetnja do trona. Ipak, nesalomljivi orkestar Ljubomira Vranješa nije se dao pred favoritom u ključnim trenucima, iako je bio na konopcima.
Naprotiv.
U drugom poluvremenu, nakon desetak minuta, Flenzburg je preokrenuo, poveo 20:19 i tu praktično psihički slomio do tada najbolju ekipu na svijetu. Do kraja je Kil jurio, ali nije uspio da spriječi senzaciju te je Flenzburg s konačnih 30:28 osvojio Ligu šampiona i ispisao istoriju za sva vremena.
Od tada je klub četiri puta osvojio Bundesligu, a na vječnom rejtingu EHF-a zauzima osmo mjesto. Prošlu sezonu Flenzburg je završio na četvrtom mjestu u prvenstvu, uz 23 pobjede, tri remija i osam poraza, a iza šampiona Kila, evropskog prvaka Magdeburga (čiji je član polusezonu bio Vladan Lipovina, ali nije imao pravo nastupa u LŠ) i osvajača Evropske lige Fuhse Berlina, od kojeg se osvojenim peharom oprostila crnogorska strijela.
>>> Miloš Vujović za LOB SPORT: Gumersbah pun pogodak, jedva čekam da radim sa svojim uzorom
>>> Miloš Vujović nakon titule za LOB SPORT: Poslije uspona i padova odlazim kao šampion
Flenzburg je prošle sezone, sa 166 golova u Bundesligi, predvodilo sjajno dansko lijevo krilo Emil Jakobsen.
To je bilo predstavljanje protivnika Lovćena u narednom izdanju EHF Evropske lige, čija se grupna faza igra od 17. oktobra do 5. decembra.
>>> Lovćenov kapitalac za LOB SPORT: “Vratio sam se tamo gdje mi je srce”
Biće to prilika da se ponos Cetinja, nakon cijele vječnosti, ponovo izmjeri sa nekim od renomiranih evropskih klubova, a koje je početkom ovog vijeka nemilosrdno rušio podno Lovćena. I tada je sa klupe konce vukao Pero Milošević, a to će činiti i sada.
